Bu məqalə Tövratın Yeşua (Joshua) adlı hissəsinin analizidir.

İlk olaraq onu qeyd edim ki, Tövrat yəhudi xalqının tarixini, genetikasını və kültürünü mühafizə edən əsas vasitədir. Buradakı yəhudilik anlayışı yəhudi millətçiliyi qavramının evfemizmidir, ekvivalentidir. Tövratda yaradıcı Rəbb adlanır. Bu kitabda yəhudi xalqının Rəbb tərəfindən müəyyən edilmiş torpaqlara yiyələnməsindən və Rəbbin də bu işdə onlara kömək etməsindən, yol göstərməsindən danışılır.

Xüsusi bir məqama diqqət çəkmək istərdim ki, burada Yerixo və digər  şəhərlərin ələ keçirilməsi zamanı ,biz bu gün beynəlxalq humanist əsaslarla tənqid edilən və kütləvi cinayət sayılan vandalizmin şahidi oluruq.

Belə ki, peyğəmbər Yeşua öz ordusu ilə Yerixoya girərək hər bir kəsin və canlı olan hər bir şeyin məhv edilməsini əmr edir, yalnız daş-qaşları götürməyi (Rəbbin xəzinəsinə verməyi, əslində deyərdim bütün hökmdarlar kimi dini inanclardan istifadə edərək, özü mənimsəməyə çalışmışdır) bir də israillilərin iki cəsusunu gizlədən fahişə Raxvanın ailəsi ilə birlikdə qorunmasını istisna edir. Bunu da qeyd etmək istərdim ki, İudaizmdə belə, günah sayılan fahişəliyi öz işğalçı maraqlarına görə bağışlayır, hətta fahişə Raxvanın öz ailəsi ilə birlikdə “müqəddəs” sayılan İsrael torpaqlarında yaşamasına izin verirlər, ancaq günahsız insanları öz qəsbkar nəfsləri ucbatından qırır,uşaq, yaşlı, qadın demədən qətl edirlər.

Biz Tövrat mətnlərini, əsasəndə Rəbbin Yeşua ilə olan dialoqlarını analiz edəndə yəhudilərin özləri haqqında seçilmiş millət və yəhudiçilik məqsədləri önündə bütün dünyanın qurban edilməsi kimi qatı, radikal, şovinist millətçi fikirlərin yer aldığını görürük.Tövrat o dərəcədə milliləşdirilmiş bir kitabdır ki, burada mifikləşdirilmiş surət olan Rəbb obrazı da yəhudiçilik şovinizminin əsas vasitəçilərindən, dəstəkçilərindədir, hətta tutduqları şəhərlərdə genosidlər törətsələr də bunu Rəbbin adı və razılığı ilə bağlayırlar.

Teizm nəzəriyyəsində olan ümumi kosmopolit  Tanrı qavramına qarşı Rəbb sırf milliləşdirilmiş yəhudiçi bir mifik obrazdır.

Giveon əhalisi yəhudilərə təslim oldu, onların ağalığını qəbul edərək sülh bağladı və Yəhudilər Giveon əhalisini özləri üçün odun kəsmə, su daşıma kimi xidməti işlərdə işlətdilər. Bu da bugünün yəhudilərinin qarşı çıxdığı Hitler Almaniyasının prinsiplərindən idi ki, məğlub edilən bütün xalqlar, üstün seçilmiş alman xalqı üçün kölə olacaq, xidməti işlərdə işləyəcəklər.

“İsraelin allahı Rəbbin əmr etdiyi kimi yəhudilər bir nəfər adam buraxmadı, hər nəfəs alan adamı tamamilə məhv etdi” – Biz Yeşua adlı Biblia mətninin içində olan bu cümlədən yəhudilərin təxəyyüllərindəki Rəbb anlayışının necə psixi nevrotik bir obraz olduğunu, bu xalqın mənəvi cəhətdən necə aşağı, barbar və manyak, sadist olduğunu görürük. Bu qənəatə gəlməyə səbəb isə bu psixoloji faktordur:

“Bütün millətlərdə yaradılan dini-mənəvi düşüncələr toplusu həmən millətin sosio-psixoloji mahiyyətinin təzahürüdür.”

Ümumi anlayışlarımızın normativlərinə görə dini-fəlsəfi traktatlar ibrətamiz olmalı, insanları mənəvi cəhətdən kamilləşdirməlidirlər, ancaq “İsrael övladları bu şəhərlərin bütün əhalisin qırıb, mal-qarasın qarət etdilər və bunu Rəbb Musaya, Musa da Yeşuaya əmr etdi” – deyən dinin, hansı mənəvi-əxlaqi üstünlüklərindən, insanları kütləvi olaraq humanistləşdirməyindən danışmaq olar?!

Yeşuanın ömrü çatmadığı üçün Rəbb ona alınmalı olan torpaqları gələcək nəsillər üçün məqsəd etməsi üçün əmr etdi. Bu torpaqlara misal olaraq, Fələstinlilərin(Filiştililərin) Qəzzəli ərazisi, Kənanlıların torpağı, Geşurluların torpaqları və s aid idi. Biz buradan d bu dinin imperialist yəhudi xarakterinin və təfəkkürünün təzahürü olduğunu görə bilirik.

Yazıb göndərdi: Mete Türksoy

BIR CAVAB BURAXIN

Please enter your comment!
Please enter your name here